สายตาผู้หญิง Vs สายตาผู้ชาย

        ย้อนกลับไปตอน ม.ปลาย ผมเคยมีแฟน ผมจะชอบงงๆว่า ทำไมต้องไปหยิบลิปสติกสีเดียวกันขึ้นมาดู แล้วก็เลือกว่าจะเอาอันไหนดี แล้วก็ตัดสินใจไม่ได้ เลได้มีทั้งสองอันเลย(ฮา) เอ๊า... ซื้อสีเดียวกันมีสองอัน... ทำไม?

        แล้วผมก็พบคำตอบ... โดยทั่วไป ตาของผู้หญิงจะแยกแยะสีได้ประมาณ210สี แต่ผู้ชายแยกสีได้เพียงประมาณ70สีเท่านั้น ซึ่งมันทำให้ผู้ชายเห็นสิ่งของแตกต่างไปจากผู้หญิง หลายอย่างที่ผู้หญิงบอกว่าสวย แต่ผมก็คิดว่ามันงั้นๆแหล่ะ ผู้หญิงมองเห็นสีได้เยอะกว่า เขาเลยมีความละเอียดในการเลือกซื้อเยอะกว่า(ไม่ได้ว่าเรื่องมากน่ะ(ฮา)) เรื่องเลือกของสวยๆงามๆ เพราะเหตุนี้...ผู้ชายจึงอาจไม่ค่อยเข้าใจในเรื่องการเลือกซื้อของบางอย่างของผู้หญิง

ผิดไหม? ที่เรารักแฟนมากมาย

        เป็นคำถามที่ไม่รู้ว่าอีกคนคิดยังไง? ถ้าแฟนคุณไม่เคยทำให้คุณเสียใจ ผมว่าการจะรักแฟนเป็นเรื่องที่ดี มันขึ้นอยู่กับว่า สิ่งที่เราทำมันมีความสุขไหม? มันเป็นเรื่องของความรู้สึก, เหตุผล , อารมย์ อะไรประมาณนั้น ถ้าคนเรามีแต่เหตุผล มันก็ไม่ต่างกับคอมพิวเตอร์ที่ทำถูกทุกอย่าง แต่ไร้หัวใจ ถ้าคุณรักแฟนมากมาย แล้วคนอื่นว่าอย่างงั้นอย่างงี้ ก็เพราะเขาไม่ได้รู้สึกเหมือนคุณไง ผมว่าน่ะ รักไม่ไช่เรื่องถูกผิด มันเป็นเรื่องสุขใจหรือทุกข์ใจ, โง่หรือโง่(ฮา) ถ้ารักแล้วมีความสุข ผมก็ยินดีด้วย แต่...

        ถ้าคนที่คุณรักชอบทำให้คุณเสียใจบ่อยๆหละ? ชีวิตที่จะเดินหน้าต่อไปก็เจ็บ จะเดินถอยหลังก็เจ็บ บางครั้งก็ต้องหยุดอยู่เฉยๆเพราะไม่มีแรงที่จะทำอะไร! เป็นชีวิตแบบเอาทุกข์ไปแลกความสุขงั้นหรอ อ๋อ...ผมเข้าใจ ...ผมเข้าใจ เพราะผมเองก็เคยเป็น หลายครั้งที่ไม่อยากเจอหน้า แต่ก็อยากให้เขาอยู่ข้างๆ หลายครั้งที่บอกเขาไม่ต้องโทรฯมา แต่ดูหน้าจอโทรศัพท์บ่อยๆ...เฮ้อ

        จะว่าไปแล้ว มันเหมือนโปรโมชั่นที่ให้คุณเลือกคือ เจ็บแบบเหมาๆ ยอมเจ็บครั้งเดียวเลย หรือเจ็บน้อยๆแต่นานๆ สำหรับคนที่ยังไม่พร้อม

กาลเวลามันจะช่วยรักษา มันกลืนกินความเจ็บปวด

กลืนกินความเศร้า กลืนกินทุกสิ่งแม้ตัวมันเอง

ทำเพื่อตัวเองสักครั้ง เลือก... เพื่อตัวเอง

ผู้หญิงใส่กระโปรงสั้น

        ในห้องเรียนวชิาภาษาอังกฤษ ผมนั่งรออาจารย์มาสอน พออาจารย์มาถึง อาจารย์ก็นั่งนิ่งๆแปลกๆ เอ๊า...อาจารย์ทำไมไม่สอนน๊อ สักพักหนึ่ง อาจารย์ก็พูดขึ้นมาว่า "ผมถามคุณหน่อย คุณคิดยังไงกับผู้หญิงที่ชอบใส่ประโปรงสั้นๆ" จากนั้นอาจารย์ก็เล่าเรื่องที่อาจารย์เพิ่งได้ไปเจอมา...

        อาจารย์เล่าว่า... ปกติแล้วเวลาที่อาจารย์ไปสอน จะมีนักศึกษากลุ่มที่ชอบใส่กระโปรงสั้นๆและชอบนั่งอยู่หลังห้องเป็นประจำ และปกติก็จะมีคนที่มานั่งด้านหน้า แต่วันนี้ไม่มีใครมานั่งด้านหน้า... หลักๆคือ กางเกงในอยู่ในระดับสายตาอาจารย์พอดี จริงๆแล้วนักศึกษาเหล่านั้นก็พยายามเอาพวกกระเป๋า พวกหนังสือมาวางทับตักไม่ให้มันเปิดมาก แต่มันก็เห็นอยู่ดี มองๆไป ยังกะสายรุ้ง(ฮา) อาจารย์เลยสงสัยว่าการใส่กระโปรงสั้นๆจะดีหรอ?

ผลสำรวจคร่าวๆของนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์

• ชอบมอง แต่ไม่อยากให้แฟนตัวเองใส่          80%
• ชอบมอง และอยากให้แฟนตัวเองใส่บ้าง       10%
• ไม่มอง เพราะไม่ชอบเลย                          5%
• เฉยๆ ไม่ต่างอะไรกันเลย                           5%

สรุปได้ว่า ถ้าผู้หญิงใส่กระโปรงสั้งๆ ผู้ชายจะมองมากขึ้น

        ผมว่าน่ะ... ถ้าเราชอบแบบไหน ก็ทำแบบนั้นแหล่ะ อย่างเช่นผมไม่ชอบมองคนที่ใส่สั้นๆน่ะ คือถ้าเห็นก็ไม่สนใจ เพราะผมชอบผู้หญิงที่เรียบร้อยอ่ะ ถึงเราจะเลือกทางไหน ผมก็เชื่อว่าจะมีคนที่ชอบในสิ่งที่เราทำ ดีกว่าจะไปหลอกตัวเองว่าเราชอบ ทั้งๆที่ทำไปตามกระแส


หากสิ่งที่คุณทำนั้นไม่ผิด ก็ทำอย่างที่ใจต้องการเถิดดดดดดด

แอบชอบสาวในห้องเรียน...

        ในชั่วโมงเรียนวันหนึ่ง ซึ่งมีคนมาเรียนวิชานี้หลายสาขา ผมได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ดูๆไปเขาก็น่ารักดี ก็เลยหันไปมองเรื่อยๆ หันมองบ่อยๆเข้า บางครั้งเขาก็หันมาเห็นผมมองพอดี ผมก็เลยคิดว่าเขาคงรู้แหล่ะว่าผมแอบมองๆอยู่ ผมเลยสังเกตุท่าทางเขา เขาเอามือลูบผมของตัวเองบ่อยขึ้น แล้วก็เอามือเท้าคาง ซึ่งท่าทางแบบนี้ ผมคิดว่าเขาก็คงเปิดใจพอสมควร เรียนๆไป มองๆไป ชั่วโมงนั้นไม่ได้ความรู้เท่าไหร่หรอก

        หลังจากนั่งมองมาถึงท้ายชั่วโมง อาจารย์ก็ปล่อยให้ไปเรียนวิชาอื่น ตอนนั้นกำลังเรียนอยู่ชั้นที่3 ซึ่งผมคิดว่าผมจะเดินตามหลังผู้หญิงไป  ผมคิดว่า ถ้าเขารู้ว่าเราอยู่ด้านหลัง และถ้าเขาเปิดใจอยากจะรู้จักเรา เขาคงจะเดินช้าลง แล้วก็หลีกทางให้เราเดินไปข้างๆเขา

        ออกจากห้องเรียน ผมก็เดินตามหลังตามที่คิดไว้ ระหว่างลงบันใดจากชั้น3 ลงชั้น2 เขาก็เห็นผม เพราะผมอยู่ด้านหลังเขา พอถึงชั้น2 เขาเดินช้าลง โอ๊ว... มีลุ้นแฮะ

       และแล้ว จากชั้น2ลงชั้น1 เขาหลีกทางให้ผม แล้วก็หันมามองผมแป๊ปหนึ่ง แล้วผมก็ยิ่มให้ เขาก็ยิ่มตอบ แล้วผมก็คงไม่รอ เลยถามชื่อ ก็เลยได้รู้จักกัน เสียดายที่จากชั้น2ลงชั้น1 ระยะทางมันสั้นนิดเดียว เลยได้รู้แค่ชื่อ แต่อย่างน้อย ก็ได้รู้จักกันน่ะ!

        มันก็น่าคิดน่ะ ว่าเขาจะ "แค่อัธยาศัยดี หรือเขามีใจให้เรา" เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ซับซ้อน ยากที่จะเดา ถ้าเดาผิดก็เสียใจ ทำได้เพียง หวังเล็กๆในใจ...แค่นั้นเอง